Rugzak of schatkist, wat draag jij bij je?

Dat het leven van alles op je pad kan gooien, dat weet iedereen. Bij de een is de weg hobbeliger dan bij de ander. Maar bij niemand is het een kaarsrechte weg. Wat je meemaakt in je leven, dat neem je mee. Je stopt het in je rugzak en draagt het bij je. Jij bepaalt hoe zwaar je dit rugzakje laat worden. Ja, jij! Niet het leven zelf. Maar wat nog leuker is, jij bepaalt ook wát je uit dit rugzakje haalt.

Survivallen

Neem nou mezelf als voorbeeld. Mijn rugzak is overvol. Denk aan zo’n mega grote survival rugzak. Dan zit je redelijk in de buurt. Mijn voorlopige levenspad ging over heuvels en dalen, over bergen en door zeeën. Onderweg heb ik allerlei souvenirs meegenomen. Op een bepaald moment werd het mij te zwaar. Ik kon mijn rugzak niet meer tillen. Samen met iemand heb ik toen gekeken wat het was dat mijn rugzak zo zwaar maakte. Daar heb ik toen aan gewerkt. Ik heb er over gesproken, geleerd er anders naar te kijken. Tot het zo licht was geworden, dat het bijna begon te zweven. Toen heb ik het weer terug gestopt. Want ook al maakte het mijn rugzak eerst heel zwaar, deze souvenir heeft mij wel gevormd en is voor mij een belangrijk onderdeel van wie ik ben. Zo veranderd mijn rugzak steeds verder in een schatkist. Met voor mij hele waardevolle momenten.

Houden of weggooien

Natuurlijk kun je ervoor kiezen het weg te gooien en niet meer bij je te dragen. En soms is dat ook verstandig. Zelf ben ik van mening dat dit niet nodig is. Ik vind het namelijk fijn om op momenten die er op lijken, of die mij er aan herinneren, de souvenir erbij te pakken en te zeggen van: “Ja, toen voelde ik mij ook zo. Maar kijk eens? Ik heb dit ook gered. Deze heb ik lichter weten te krijgen. Dat kan is dus nu ook!”.

Souvenir

Wat ik bedoel te zeggen is dat je er alleen uit hoeft te halen wat je rugzak zwaar maakt. Zodat je daaraan kan werken en het lichter kan maken. Al het andere wat er in zit, dan zit dan prima op zijn plek. Het is niet erg om een uitpuilende rugzak bij je te dragen. Zolang hij maar lekker licht voelt en je er niet door gehinderd wordt. Leer van alle souvenirs en kijk er, net als normale souvenirs, positief op terug. Want het pad van je leven heeft je gevormd. Door te leren van je fouten, door te kijken hoe je iets anders kan doen, kun je verder gaan. Daardoor bepaal jij bij de volgende kronkel in de weg hoe je hem neemt.

Positief

En ik? Zo nu en dan wordt mijn rugtas weer even iets te zwaar. Dan haal ik het zware souvenir er even uit om vervolgens een lichte versie terug te stoppen. Zodat ik mijn pad weer fluitend en positief verder kan bewandelen.